Present Progressive

วันนี้มาบ้านที่ราชบุรี

ไม่ได้มาซะนานมาก

พอเห็นบ้านคราวนี้แล้วรู้สึกสงสารมัน

บ้านที่ไม่มีคนอยู่ เหมือนชีวิตมันหายไป

กลายเป็นแค่วัตถุที่แห้งๆ

นึกแล้วก็หม่นๆ ยังไงบอกไม่ถูกแฮะ

พอถึงบ้าน ผมก็เดินดูรอบๆ ไปเรื่อย

แล้วก็รู้สึกว่า... นี่มันจะเป็นป่าอยู่ละนะ -*-

คิดได้ดังนั้น มือก็ล้วงโทรศัพท์มาถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกซะหน่อย

กร๊ากกกกกกกกก

มาๆ มาเที่ยวบ้านผมกัน

ไปกันเล๊ยยย

เปิดประตูรั้วหน้าบ้านปั๊บ ก็จะเป็นทางเข้าแบบนี้

(เริ่มเห็นแววความร้าง-  -)

คือแบบ... เห็นพื้นถนนปั๊บ บอกได้ทันทีว่า อีบ้านนี้ไม่มีคนอยู่

=  =

ถนนงี๊ดำสุดพลัง กร๊ากก

ด้านหลังสุดคือบ้านหลังที่หนึ่ง

อันนี้ลืมถ่ายหน้าบ้านมา แหะๆ

แต่ดันไปถ่ายในบ้านมาซะงั้น (รั่วได้อีก -*-)

เอาไว้ดูตอนสุดท้าย... บ้านรกมาก อาย (เก็บไว้ท้ายสุด 555)

อ้ะ ตรงหน้าบ้านหลังที่หนึ่งเป็นแบบนี้

สิงห์หินสองตัวนี้ ครือ...

กร๊ากกก

ครือพ่อซื้อมาตั้ง กะเล็งฮวงจุ้ย

ให้สะกัดพลังชั่วร้ายที่จะเข้ามาทางประตูหน้า  555555555

ถ้ายืนหน้าบ้านหลังที่หนึ่ง แล้วมองออกมาจะเห็นแบบนี้

ไอ้ทางตรงนั้น ดูใกล้ๆ จะเห็นแบบนี้

สุดทางคือบ้านหลังที่สอง

บ้านหลังนี้สร้างเสร็จก็ยังไม่มีใครเข้าไปอยู่

อพยพไปอยู่ขอนแก่นกันหมด

บ้านมันคงจะน้อยใจมากอ่ะ

เรายืนๆ อยู่หน้าบ้าน

มองๆ ไป ก็รู้สึกสงสารพ่อแม่

ดูดิ๊ อุตส่าทำไว้ กลัวลูกไม่มีปัญญาสร้างเอง

พ่อแม่จะได้อยู่ซักเท่าไหร่

... คิดแล้วก็... เง้อออออ ต้องรีบเป็นคนดีให้ได้ในเร็ววันละ

หน้าบ้านนี่เห็นแล้วบอกได้โคตรจะทันทีว่า มันไม่มีคนอยู่

ดูหญ้าสิ แม่เจ้า สูงท่วมหัว น่าเกลียดเป็นอย่างมาก

อ้อ ด้านขวาที่เห็นหลังคาแลบๆ มาหน่อยนึง... อันนั้นเป็นครัว

แต่ไม่ได้ถ่ายมา กร๊ากกก

หมดละ มาดูอันสุดท้าย

... ภายในบ้านที่ไม่มีคนอยู่

มันรกได้ฉะนี้และ...

หน้าบ้านลืมถ่าย ดันไปถ่ายในบ้านมาซะงั้น

(แอบเซ็งตัวเองเหมือนกัน นอยเลยหง่ะ แง๊วๆๆๆ) 

ไว้ว่างๆ ไปเที่ยวบ้านผมกันมั้ยเพื่อนๆ

ไว้ผมพาไปๆๆๆ 

เพิ่มนิดนึง:

เอ็นทรี่นี้ชักยังไงๆ

จากเรียกตัวเองว่า ผม กลายเป็น เรา...

เหมือนกำลังเข้าโหมดรั่วกันจริงๆ จังๆ ซะแล้วสิ

โอย อาการกูน่าเป็นห่วงอีกแล้ว เวงแท้ -*-